شصت سال جنایت؛ شصت سال مقاومت
ساعت ٢:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۱۳ 

بسم الله الرحمن الرحیم

عملیات مونیخ؛ شصت سال جنایت؛ شصت سال مقاومت

عملیات گروگان گیری ورزشکاران اعزامی از سوی رژیم صهیونیستی به المپیک 1972 مونیخ را بزرگترین حرکت سازمان فلسطینی «سپتامبر سیاه» به شمار می آورند. «ابو ایاد» از رهبران «ساف» که گفته می شود از طراحان و رهبران پشت پرده این عملیات بوده است شرح مفصلی از این ماجرا نوشته است. آن چه می خوانید بخشی از این مطلب است.

[روز پنجم سپتامبر سال 1972] دو رزمنده فلسطینی به نامهای "مسلّحه" و "چه" با استفاده از دو بلیت ورودی که دوست «مسلّحه» موفق شده بود به دست آورد، پیشاپیش سایر رزمنده ها از در اصلی وارد محوطه می‏شوند. شش نفر دیگر باید از نرده‏های دو متری دهکدة المپیک بالا رفته، وارد آن شوند. با مردی که قرار می‏شود برای بردن آن‌ها به آن‌جا برود و در پای نرده‏ها کمک کند تا از آن بالا روند، قرار ملاقات گذاشته می‏شود. کمی قبل از رسیدن آن‌ها به پای نرده‏ها، جوان رزمنده‏ای به محل مذکور رفته است تا مأموران امنیتی آلمانی محافظ آن‌جا را با صحبت، سرگرم کند. به این ترتیب حواس محافظان پرت شده و افراد گروه عملیاتی موفق می‏شوند به سرعت از نرده‏ها بالا بروند. چند ساعت بعد، مرد راهنما و جوان رزمنده با هواپیما آلمان را ترک می‏کنند. ساختمانی که ورزشکاران اسراییلی در آن اقامت دارند، پنجاه متر از نرده‏ها فاصله دارد. افراد گروه دستور اکید داشتند که غیر از مورد دفاع از خود، متوسل به خون‌ریزی نشوند، اما با مقاومت خشونت‏آمیز دو نفر از مربیان گروه ورزشی اسراییل روبه‏رو شده و در دعوایی که رخ می‏دهد، هر دو را می‏کشند. با 9 ورزشکاری که به گروگان گرفته می‏شوند به خوبی رفتار می‏شود تا آن‌جا که قوّت قلب یافته، آرامش خود را باز می‏یابند. مسلّحه و خصوصاً "چه" به آن‏ها تذکر می‏دهند که با زندانیان فلسطینی، معاوضه خواهند شد. طی بیست و یک ساعت که ساختمان از طرف پلیس آلمان در محاصره بود، صحبت‏های طولانی و دوستانه‏ای بین فداییان و اسرایشان رد و بدل می‏شود. تعدادی از اسرا جزء کادرهای ذخیرة ارتش اسراییل هستند

مسلّحه به ورزشکاران اسراییلی اطمینان می‏دهد که نه تنها فلسطینی‏ها هیچ‏گونه احساسات خصمانه‏ای نسبت به یهود ندارند، بلکه حتی نسبت به اسراییلی‏ها، که خود آن‌ها نیز به نوع دیگری قربانی ماجراجویی صهیونیست‏ها شده‏اند، احساسات خصمانه‏ای ندارند.

فدائیان با حیرت کامل مشاهده می‏کنند که مذاکره‏کنندگان اسراییلی - آلمانی هیچ حرفی درباره آزاد سازی اسرای فلسطینی به آن‌ها نمیزنند، بلکه با پیشنهاد پرداخت هر مقدار پول که بخواهند، (یعنی یک فقره چک سفید امضا) و تضمین سلامت عبور شش انقلابی فلسطین در برابر آزادی گروگان‏ها، می‏خواهند با آن‌ها همچون دزدان فرومایه معامله کنند!

«مسلّحه» ، در آخرین لحظه پیشنهاد می‏کند تا به اتفاق گروگان‏هایشان به قاهره بروند. صدراعظم آلمان ، به رییس شورای دولتی (نخست‏وزیر) مصر، آقای "عزیز صدقی" تلفن کرده و وی را از آخرین پیشنهاد مسلّحه مطلع میکند و از وی میخواهد به محض رسیدن ورزشکاران اسراییلی و فدائیان فلسطینی به مصر با خلع سلاح کردن فدائیان، ورزشکاران اسراییلی را آزاد و اخراج کند. البته عزیز صدقی پیشنهاد او را رد می‏کند و به وی تذکر می‏دهد که برای دولت مصر خفت‏آور است که بدین‏گونه از اعتماد فدائیان نسبت به خود سوء استفاده کند.

در نهایت دولت آلمان به تیراندازان ماهر خود دستور می‏دهد به افراد گروه کماندویی تیراندازی کرده و به این ترتیب با نقض تعهد خود، به توافق به دست آمده خیانت می‏کند. "مسلّحه" و "چه" که از بازرسی هواپیمای لوفت‌هانزا فارغ شده بودند و برای رفتن به سمت هلی‌کوپتری که گروگان‏ها در آن منتظر بودند، اول از همه مورد اصابت گلوله‏ها واقع می‏شوند و قبل از آن‌که غرق به خون از پا در آیند، با شهامت به تیراندازی پاسخ می‏دهند. آن‌ها در حال احتضار به سوی یکدیگر خزیده و قبل از آن‌که آخرین نفس از سینه‏هایشان برآید، با یکدیگر دست می‏دهند. سومین رزمنده نیز که در حال پاسداری بود، بر زمین می‏غلتد. پس از شهادت این سه عضو اصلی گروه و پایان تیراندازی‏ها، تازه آن‏ وقت است که هلیکوپترها منفجر می‏شوند. دو نفر فدایی که هر یک، در یکی از هلیکوپترها مراقبت از ورزشکاران اسراییلی را به عهده داشتند، فقط هنگامی که مشاهده کردند هیچ‏گونه امیدی وجود ندارد، حاضر شدند خود و گروگان‏ها را در جا نابود کنند. در این میان سه فدایی آخر، فقط مجروح شده و زندانی می‏شوند.

اجساد پنج عضو کشته شدة "سپتامبر سیاه" در جریان "عملیات مونیخ" چند روز بعد از ختم ماجرا به "لیبی" حمل شد و در آن جا طی مراسمی باشکوه و با حضور هزاران نفر تشییع و به خاک سپرده شد. آخرین وصایای این پنج فلسطینی چندی بعد توسط "آژانس خبرگزاری فلسطین" در دمشق منتشر شد. آنان از تمام ورزشکاران جهان عذرخواهی کرده و نوشته بودند: "  ولی ما می‌خواهیم آنان [ورزشکاران جهان] حضور مردمی را احساس کنند که کشورشان 24 سال است در اشغال قرار دارد و شرف و عزت آنان پایمال شده است  ضرری ندارد اگر جوانان جهان چند ساعتی تراژدی زندگی این مردم را لمس کنند  پس بگذارید که بازی‌ها چند ساعتی متوقف شوند " فدائیان فلسطینی در بخش دیگری از وصایای خود، ملت فلسطین را مخاطب قرار داده و آورده‌اند: "  سلاح‌هایتان را علی‌رغم مشکلات و دسایسی که مبارزة ما را از هر سو احاطه کرده است زمین نگذارید. ما نباید تنها در حرف قوی باشیم بلکه قوت ما باید در حیطة عمل، خود را نشان دهد ما می‌خواهیم رسم مردن در راه وطن را به جوانان بیاموزیم  وقتی یک تن از میان ما شهید می‌شود، هزاران تن دیگر جای او را پر می‌کنند"

 

 


کلمات کلیدی: تاریخی ، سیاسی